Ezgiler

Bırakalım ne olur “sen”, “ben” illetini,
Bu vatan hepimizin değil mi?
Hacı Bektaş, Hacı Bayram, Selâhaddîn Eyyûbî,
Onlar bizim canımız, mayamızdır, değil mi?

Çanakkale’de O Koca Seyyid’i,
Yiğit gazileri, bunca şehidi,
Her biri ayrı ırktan olsa da,
Gönülleri hep bir idi, değil mi?

Bu vatanın asil evlâdı idi,
“Vatanım” ve hep “milletim” dedi,
“Yurtta sulh, cihanda sulh” diyen
Gazi Mustafa Kemal değil mi?

Mehmetçik’tir Muhammed’in mânâsı,
Korkutur düşmanı “Allah Allah” sedâsı,
Kurban oldu bunca ana kuzusu,
Vatan aşkı imândandır, değil mi?

Seherlerde güller açar,
Gül kokusun çaya saçar,
Candaşlar bu çaydan içer,
Gelin dostlar çay içelim.

Semâverde çay yaparlar,
Dost aşkıyla yanarlar,
Çay suyuna bal katarlar,
Gelin canlar çay içelim.

Hey dost baba, çayı demle,
Cem olmuşuz erenlerle,
Gaye Hak’tır, çay bahane,
Gelin dostlar çay içelim.

Seydiyari, içek çayı,
Erenler Şâhıdır Ali,
Zikredelim Hû Mevlâ’yı,
Gelin dostlar çay içelim.

Hakkı sevenleri bulsam,
Gece gündüz ayrılmasam,
Ömrümü yoluna versem,
Versem Allah Allah desem.

On İki Pîr, Şahı Merdân,
Şah Hüseyin, İmam Hasan,
Dört kapıdır, kırk makam,
Bilsem Allah Allah desem.

Gece kalkar Âşık olan,
Hiç yatar mı O'nu bulan?
Mârifet sırrına erem,
Ersem Allah Allah desem.

Seydiyari, noldu sana?
Güler Ehl-i Dünya bana,
Varsam Rabbim huzuruna,
Geldim Allah Allah desem…

Hû diyelim Hak Erenler cemine,
On İki Gül, Şah-ı Merdân Gülüne,
Gül dedim ya, elbetteki görene!
Cami benim, Cem de benim, kime ne?

Bülbülüm Can Ahmed’in Gülüne,
Yunusum, Hacı Bektaş Pirime,
Erenler demine Hû diye diye!
Cami benim, Cem de benim, kime ne?

Baş eğmişim Şâhı Merdan Ali’ye,
Dertliyim, döktüm sazın teline,
Erenler ceminde hû diye diye,
Cami benim, Cem de benim, kime ne?

Seydiyarim dön kendi özüne,
Aldırma münkirlerin sözüne!
Bülbülün derdi gonca gül ile,
Cami benim, cem de benim, kime ne?

Ezelden geliriz, yolumuz ebed,
Dert içinde derman gizlemiş, sabret!
Çile Peygamberi, Ol Can Ahmed,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

Sarı Saltuk, Pîrim Yesevî Ahmet,
Hızır Ata, Barak Baba el medet!
Hak Habibi, Aşkın Gülü Can Ahmed,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

On İki Gül, Can Bağında bir demet,
Gülüdür Zehrâ’nın, Hüseyinim medet!
Şâhın dergâhında baş eğdik evet,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

Seydiyaroğlu’yum Ya Hû Edeb,
Erenler Şâhı Ali’dir elbet!
Cem olmuş Yârenler, ne güzel Ümmet,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

Her çiçeğin kokusu var,
Gülün kokusu bir başka!
Her kuşun bir ötüşü var,
Bülbülün ötüşü bir başka!

Her âşık da sever amma,
Karânî’nin aşkı başka!
Her savaşta şehit olur;
Kerbelâ’nınki bir başka!

Çok peygamber geldi amma;
Can Muhammed’im bir başka!
Yeryüzünde şehirler var,
Mekke, Medine’m bir başka!

Mevlâmın huzuruna var,
Secde et, daima yalvar.
Erenlerde nice hâl var;
Şahım Geylânî bir başka.

Çok mürşidler gördüm amma;
Babam Köprücü bir başka!
Her âşıkta yazar amma,
Seydiyâr’im âciz başka!

Ankara’da Bayram Veli,
Çamlıdere’nin ol gülü.
Köyündedir Osman Sîni,
Şeyhim Ali Semerkandi.

Çamlıdere gül gülistan,
Köyündedir İncik Sultan.
Gelenlere feyiz saçan,
Şeyhim Ali Semerkandi.

Şifalıdır onun suyu,
Yolu erenlerin yolu.
Çamlıdere Şıhlar Köyü,
Şeyhim Ali Semerkandi.

Bizi çağırdı yanına,
Gül kokulu dergâhına.
Kabul etti gülzârına,
Şeyhim Ali Semerkandi.

Seydiyarim sana geldi,
Gönül dergâhına girdi.
“Marifet bir güldür.” dedi,
Şeyhim Ali Semerkandi.

Erenler yolunda âciz bir kulum,
Ezelden gelirim, ebeddir yolum.
Can bağında biten, evet bir gülüm;
Gül değil de diken sandılar beni.

Seydiyar bağının bülbülü oldum,
Yokluk kapısında ben Aşk’ı buldum.
Elestü Bezmi'nde kendimi bildim;
Özünü bilmeyen sandılar beni.

Dost için dostlara gönlümü verdim,
Mecnun olup Canlara Leylâ'yı sordum,
Ben bir katre idim, ummânı buldum;
Lâ Mekân şehrinde gördüler beni.

Seydiyaroğlu'yum, Âdem'dir soyum!
Tende ayrı düştüm, canda ben birim,
Aşk’ı bilmezlere, bilmem ne deyim!
Dostu bilenlerden saydılar beni…