Bursa kadısı idi,

Yol gösterdi Eskici;

Üftâdem'in Gülü,

Aziz Mahmut Hüdâi...

Evlât;

Her yalan, bir doğrunun katilidir..!

Münkirin işi ne,

Dedi 'Sen kimsin be?

'Hiç' dedim 'Hiç elbette...'

Der ya Nesîmi:

'O Yar benim kime ne !'

Mesele aşk ise;

Yürüdü Mansur ipe...

Selahaddîn, Hüseyin, Oğuz,

Oğul biz;

Peygamber Âdem'in çocuğuyuz..!

Evet; Önce vatan !

'Yurtta sulh, cihanda sulh.'

dedi atam..!

Selahaddin, Alparslan,

Selam sana genç adam !

Nedir bu 'Sen-Ben' kavgası,

Heyhât gök yorgan

Yerde mezar davası..!

Taassup bu ya,

Buyrun Hakk adına.

Etme Beyim;

O'nun aşkına..!

Kusurcu bu evlât;

Elbet kusur bulacak,

Kabaran Benlik;

Zehrini kusacak..!

Biri 'Uyusunda büyüsün' ninnisiyle,

Diğeri bir lokma ekmek için cennete.

Çocuk dedin de,

Beyim çocuk işte..!

İnse de taşlar tepene,

Karşılık ver gül ile.

Taşı sırtında çarmıhını;

Devrim bu devrim işte..!

'Dünya' iki hece,

Kısacık bilmece;

Biri dedi 'sobe'

Oyun bitti böylece..!