Ona kafir, buna zındık,
Beyim bıktık artık bıktık.
Burası dünya,

Öyle ya;
Oda bir insan sonuçta..!

“Hep beni mi düşünürsün?” dedi,
“Ben bilmem.” dedim Sevgili.
Alıverdi birden benden beni,
O unutulmaz Sevgili…

Birden tarifsiz çehresiyle;
‘Cahille tartışma.’ dedi.
‘Niçin?’ dedim,
‘Cahili cesareti bitirir.’ dedi.
Evet o biricik Sevgili…

Bir eli yağda,
Diğeri balda.
Bir tebessüm dedik;
Dilenci dedi be Usta..!

Evet;
İnsan, insan olanı nasıl incitir ?
Karakter bu dost;
Kişi karşısındakini,
Kendi gibi bilir..!

Sen bollukta dostunu çokça hatırla,
Darlık zaten hatırlatır O’nu sana.
Evlat burası dünya;
Ölüm öldürülmedi daha..!

Evet;
Ömrümüzü verdik de,
Bin belge ile
Bir cahili ikna edemedik be kirve!

‘Aşk nedir?’ dedim,
‘Çiledir’ dedi.
‘Anlamadım’ dedim,
‘Aşk olsun sana’ dedi.
O güzeller güzeli Sevgili…

Ey Can,
Kalbin gayesi sevmek.
Evet, marifet ise;
Onu sevgiliyle meşgul etmek…

Cellat bu,
Bu şirinlikte neyin nesi?
Evet, kafeste beyin;
Sahibinin sesi!

Tepeden bakış,
Hadi gül, kasıl.
Gölgende ölüm;
Buna bak asıl!

Öyle ya;
Gönülden gönüle bir yol vardır, görünmez.
Eren erdim, görense gördüm demez!
Evet Dost; Aşıklar ölmez…