Evet;

Hamı pişireceğine,

Pişmişi de ham ettin !

Bekle Beyim;

Ne ettinse sen,

Kendine ettin..!

Gözümüzü sevgi bürümüştü kirve!
Sevdik, hep sevdik;
Zift gibi beyin,
Nereden görecektik..? 

Nankör dedin de Dost,
Nankör öyle ya;
Bir dediğini iki ette gör,
Hem cahil evet hemde kör..!

Ey Can;

Her şey zıddı ile.

Üzülme !

Kıştan sonra bahar,

tüm güzelliğiyle...

Benlikte cömert,
Şefkâtte namert
Buyrun komedi
Demez mi sabret

Hani der ya Şems’imin eseri, Aşk Eri Mevlânâ; 'Küsmek için bahaneler arayacağınıza, sevmek için çareler arayın.' Öyle ya, zaten bir ve beraber değil miydik; Bezm-i Elestü, Kâlû Belâ da? Peki niçin bir tebessümü bile esirgiyoruz misafiri olduğumuz şu geçici dünyada? Gelin etmeyin, eylemeyin; Yunus gibi sevelim, sevilelim. Hünkârımız gibi incinsek de, incitmeyelim. Yarın ne der atamız Peygamber Adem, Nuh, İbrahim, Musa, İffetli Meryem'in oğlu İsa, Tebessüm etmek sadakadır buyuran; Can Muhammed Mustafa (salavatullahi aleyhim ecmain)

Ey Dost; 'Sol yanım' deyince; Dokunur gönlüme bir seher yeli inceden inceye. Sevgili bu; En sevgili neticede..!

Dedim ki; 'Sahi bu kördüğümde neyin nesi?' Birden gülümsedi; 'Aşk olsun Aşk' dedi, Ay yüzlü sevgili....

BURASI DÜNYA

DE ALLAH ALLAH

GEYLÂNİ'DİR PİRLERİ