Beyim!
Bir kere incitmedik,
Bin kere incittiler.
Ömrümüzü verdikde,
Ölümümüzü beklediler..!

'Ölüm,' dedim.
'Öldürülmedi ki,' dedi.
'Nasıl yani?' dedim.
'Bekle,' dedi, gülümsedi...

Evet;
'Tatlı söz yılanı yuvasından çıkardığı gibi,
Güzel söz gönüle merhem gibidir.'
Dedi güzeller güzeli,
Biricik Sevgili..!

'Kendimi' dedi,
'Artık geri çektim.'
Dedim ki;
Daha dün geldin,
Sahi niçin acele ettin..?

Azizim;

Senin yolun sana,

Benimki bana.

Nedir bu hınç;

Üstelik din adına..! 

Dünya bu ya;

Dün acından ölen,

Bugün 'Kölemsin' diyor

Beyim kölem..!

Evet;

Hamı pişireceğine,

Pişmişi de ham ettin !

Bekle Beyim;

Ne ettinse sen,

Kendine ettin..!

Gözümüzü sevgi bürümüştü kirve!
Sevdik, hep sevdik;
Zift gibi beyin,
Nereden görecektik..? 

Nankör dedin de Dost,
Nankör öyle ya;
Bir dediğini iki ette gör,
Hem cahil evet hemde kör..!

Ey Can;

Her şey zıddı ile.

Üzülme !

Kıştan sonra bahar,

tüm güzelliğiyle...

Benlikte cömert,
Şefkâtte namert
Buyrun komedi
Demez mi sabret