Hoş gör ki,
Hoş görünesin.
Hoş görmeden,
Hoş görü beklersin;
Etme Beyim;
Gülmekten öldüreceksin..!

Beyim;
Beden hür olsa ne olmasa ne,
Köle bu;
Beyninden bağlı bir kere..!

Evet, sadakat;
Her dediğini yap,
Bir kere ağırdan alda bak,
Anamız ağladı be dost.
Güldürme bırak..!

Unutma evlat;
İkilem felakete,
Karar hedefe götürür..!

‘Banane’ dedi,
‘Beni alakadar etmez.’
Dedim ki;
Merkep inadı bu,
İnsan insana kin gütmez..!

O bir ayna,
Aynada kusur aramak yerine,
Dön kendine de,
Nesin sen, necisin ?
Bunu düşün önce..!

Beyinde örümcek,
Durmadan ağ örer.
Fersah fersah uzaklık,
Yan yana gövdeler..!

Evet;
Benlikte zirve,
Engelde duvar.
Fikirde zenginlik,
Bunda ne var..?

Beyim!
Bir kere incitmedik,
Bin kere incittiler.
Ömrümüzü verdikde,
Ölümümüzü beklediler..!

'Ölüm,' dedim.
'Öldürülmedi ki,' dedi.
'Nasıl yani?' dedim.
'Bekle,' dedi, gülümsedi...

Evet;
'Tatlı söz yılanı yuvasından çıkardığı gibi,
Güzel söz gönüle merhem gibidir.'
Dedi güzeller güzeli,
Biricik Sevgili..!

'Kendimi' dedi,
'Artık geri çektim.'
Dedim ki;
Daha dün geldin,
Sahi niçin acele ettin..?