O bir insan,
Niçin bu kin?
“Söyler misin?” dedi dost,
Ustası kim?

Evet;
Eleştiri gizli,
Hayranlıktır evlat.
Kim ne derse desin bırak,
İnandığın yolda sen,
Yürümene bak..!

“Bunca yıl” dedi, “yoldasın.
Hiç yorulmaz mısın sen?”

Dedim ki:
Aşıklık töresi bu,
Sevgili bekler iken
Nasıl yorulayım ki ben…

Dedim Dost;
‘Niçin seveni incitirler ?’
‘Bilmez misin ?’ dedi,
Kopartmak için en güzel çiçeği tercih ederler..!

Genç adam;
Sen bir kabile değil devsin.
Bırak basiretsiz ne derse desin

Evet;
‘Yurtta sulh cihanda sulh’

Bunu bilmez misin..?

Der ya Pir:
“Yolumuz dikenlidir, ayağını seven gelmesin.”
Öyle ya;  
İnanmadığı yolda niçin çile çeksin..!

‘Aralık’ dedi Şair,

Evet Aralık,
Keşke bir barış olsa,
İnsanlık adına artık…

Hoş gör ki,
Hoş görünesin.
Hoş görmeden,
Hoş görü beklersin;
Etme Beyim;
Gülmekten öldüreceksin..!

Beyim;
Beden hür olsa ne olmasa ne,
Köle bu;
Beyninden bağlı bir kere..!

Evet, sadakat;
Her dediğini yap,
Bir kere ağırdan alda bak,
Anamız ağladı be dost.
Güldürme bırak..!

Unutma evlat;
İkilem felakete,
Karar hedefe götürür..!

‘Banane’ dedi,
‘Beni alakadar etmez.’
Dedim ki;
Merkep inadı bu,
İnsan insana kin gütmez..!