Tutsak beyin,
Bir karış havada.
Aman ha beyim;
Anlat ve çabala..!

Çiçekler misali;
‘Her dil kendi ırkında güzeldir.’ dedi.
İnsanı insanca seven Sevgili…

Dedim kirve;
Küsmek için tetikte bekleyene ne demeli sence ?
‘Karga kargalığını,

Kanarya kanaryalığını yapmalı dedi bence..!’

‘İncelik’ dedim Sevgili,
İncelik nedir sence ?
‘İnceldiği yerden kopartmamaktır.’

Dedi bence..!

Toz pembe hayat,
Bollukta doruk.
Mutluluk şarkısı;
Çehreler donuk..!

Benlik dağında baykuş,

Sıfırla yan yanasın.

Bin kere bilsen de,

Yine bire muhtaçsın..!

Mutluluk? dedim.
“Doğduğunda değil,
bulduğunda mutlu olursun.” dedi.
O güzeller güzeli,
En güzel Sevgili…

Niçin bu salya sümük?
Biz sevdik Beyim,
Evet, sevdik…
İncitmemek için hep tetikte bekledik!

Aslından kaçış,
Birlikte korku.
Mutluluk şarkısı;
Peykeler doldu..!

Dedim ki Devre:
Bu sesler de neyin nesi?

Dedi ki:
Mazlumun gür sesi,
Evet, yurdumun yükselişi!

Gayesiz beyin,
Semiren gövde.
Pespembe hayat,
Değil mi devre..!

Sen ey yolcu!
Bir mermi deyip de geçme;
Çanakkale, geçilmedi işte!

Her biri ayrı ırktan olsa bile,
Kim zincir vuracakmış ki bu asil millete..?