Ey Dost,

İşte dünya;

Kısa bir mola

Yolculuk mu ?

Sonsuzluğa...

Hayat be Usta 

Savurdu sağa sola. 

Yol mu? Sonsuzluğa...

'Niçin yalnızsın?' dedim,

Birden gülümsedi;

'Ruhumda O varken mi?' Dedi...

'Sevdim' dedi,

Hevesti anlık.

Seven uykuda;

Sevgili uyanık..!

Kuluz be Usta

Kusurlu olsakta ,

İnsanız sonuçta...

Ey Dost ;

Sen taşırsın onu gönlünde,

O ise kemirir beynini habire..!

İster sağ, ister sol !

Sonsuzluğa çıkar yol.

Dünya bu evlât;

Sen agâh ol...

Dost !

Doğulu, Batılı ne olursan ol;

Sonuçta can taşıyor kul.

Düşünürsen işte sana yol...

Tilki sinsi,kurnaz

Aslan aslandır evlat.

Dişisi erkeği olmaz..!

‘Dün gitti’ dedi Şaire,

‘Gün bugün’ dedi Şair.

Tatlı bir tebessüm ile...

Birden

'O kim ki?’ dedi, 

Kibrinden !,

Evet somurtan iblis.

Çatladı gülmekten...

Sarılırken;

Çocuklar anasına,

Anamız ağladı Usta !

Anasızlıktan yana...