Derler ya;

'Pişmişi ham etme' 

Kargaya özenipte,

Gül'ü incitme!

Bu nasıl bir hınç;

Kabahat kadere.

Ufku karanlık,

Gayretsiz avâre..!

Usta be! 

‘Körlük’ dedin de, 

Nankörlük ettiler. 

Kusursuz sevdik;

Kusur gördüler...

Her canlıda incelik,

Evet, Hakk’ın eseri!

İnsan dedin de Beyim;

Güzeller güzeli…

Beyim 'cahil' dedin de;

İblis ilimsiz mi sence..?

Gülümsedi ,

'Söyle' dedi 'Aşk'a dair'

Kaldırdı başını birden;

'Sen varken mi?' dedi Şair...

Ey Dost!

Her canlı güzel,

İnsan zaten güzeldi

İncelik incitmemekti...

Niyet okuyucu,

Al sana adam

Kusurcu iblis;

Buyurun burdan...

Nedir bu suizan?

Kusurcu fesat.

Aldırma Evlat,

İblis’e inat..!

Katı kalp,

Şartlanmış beyin.

‘Hoşgörü’ dedin de;

Güldürme Beyim..!

Derler ya;

‘Bilinsin istedim.’

Din ile kin,

Tezattır Beyim..!

Kısacık ömür,

Yolculuk her an.

Düşünsene bir an;

İnsan insana düşman..!