Sen, taş atan adam!
Senin de değil mi bu vatan?
Gel etme, eyleme;
Ne mübarekti senin atan…

Eğer gayen Hak’sa;

Kulunu Rabbiyle korkutma,

O da kul, sen de kul sonuçta...

Evlât !

Ketum;

Kapalı kutu gibidir.

İçinden ne çıkar

Allah bilir...

Kadın,

Candır cana.

Dağ gibidir Beyim,

Evet sığınana...

‘Kadın’ dedi ‘kadın’

Yüklenmiş sırtına kainat.

Evet Bayım;

Kör basirete inat...

Birden 'kimsin dedi sen?'

'Hiç' dedim 'hiç'.

Ne yana dönsem sensin sen...

Ey Dost !

Üzülme,

Bırak eleştirsinler.

Taşlandı tarihte,

Nice peygamberler...

Beyim;

Eşkiya bu belli,

Acep kalp kırana ne demeli...

‘Hevesmiş sevgi.’ dediler

Sevdik, sevdikte

Nankörlük ettiler...

Benlik!

Ah seni benlik

Mahalle bir,

Evlere şenlik...

'Rahatlık' dedi,

Sonuçta erdi.

Dünya bu Beyim,

Gerdikçe gerdi...

Oğul âgah ol aman !

Son yurdumuz bu vatan,

Selahaddîn, Alpaslan,

Selâm Ulubatlı Hasan..!