Taşıtır sırtında çarmıhını hayat !

Kaç peygamber rahat yüzü gördü ki Evlât..?

Zaman !

Bir tetikle bin can.

Günah keçisi çoban,

Bayım buyur diploman...

Derler ya; 

'İnceldiği yerden kopsun.'

Aldırma dost,

Bugün var yarın yoksun...

'Niçin bu hüzün?'

Dedim Şaire.

'Hiç' dedi, 'hiç'

Acı bir tebessüm ile...

Hedefi tek !

Buyrun varlık. 

Beyninde pranga;

Ruhunda darlık...

Sen, taş atan adam!
Senin de değil mi bu vatan?
Gel etme, eyleme;
Ne mübarekti senin atan…

Eğer gayen Hak’sa;

Kulunu Rabbiyle korkutma,

O da kul, sen de kul sonuçta...

Evlât !

Ketum;

Kapalı kutu gibidir.

İçinden ne çıkar

Allah bilir...

Kadın,

Candır cana.

Dağ gibidir Beyim,

Evet sığınana...

‘Kadın’ dedi ‘kadın’

Yüklenmiş sırtına kainat.

Evet Bayım;

Kör basirete inat...

Birden 'kimsin dedi sen?'

'Hiç' dedim 'hiç'.

Ne yana dönsem sensin sen...

Ey Dost !

Üzülme,

Bırak eleştirsinler.

Taşlandı tarihte,

Nice peygamberler...