Beyim;

Eşkiya bu belli,

Acep kalp kırana ne demeli...

‘Hevesmiş sevgi.’ dediler

Sevdik, sevdikte

Nankörlük ettiler...

Benlik!

Ah seni benlik

Mahalle bir,

Evlere şenlik...

'Rahatlık' dedi,

Sonuçta erdi.

Dünya bu Beyim,

Gerdikçe gerdi...

Oğul âgah ol aman !

Son yurdumuz bu vatan,

Selahaddîn, Alpaslan,

Selâm Ulubatlı Hasan..!

Gel etme !

Ne bu hınç, niye ?

İnsanız Beyim,

Düşmüş işte...

Ey Can!

Soğudum demek neyin nesi?

Vefasız bu bitmez bahanesi...

Şefkatsiz gönül,

Tepeden bakış.

Bu ne taassup ?

Benlikte yarış...

Evet Sağ ve Sol.

Bir beden iki kol !

Ne olursan ol,

İnsanoğlu insan ol...

Şiir! dedi şiir;

Gönül dilidir,

Gönülden gelir,

Gönülde bestelenir…

Atam, dedem

Yaraya merhem törem.

Kars’ım Edirne’m,

Sen biricik Türkiyem...

Evlât üzülme ,

Sen gerçeği söyle

İster ders alır,

İster tavır..!