Der ya Nesîmi:

'O Yar benim kime ne !'

Mesele aşk ise;

Yürüdü Mansur ipe...

Selahaddîn, Hüseyin, Oğuz,

Oğul biz;

Peygamber Âdem'in çocuğuyuz..!

Evet; Önce vatan !

'Yurtta sulh, cihanda sulh.'

dedi atam..!

Selahaddin, Alparslan,

Selam sana genç adam !

Nedir bu 'Sen-Ben' kavgası,

Heyhât gök yorgan

Yerde mezar davası..!

Taassup bu ya,

Buyurun Hakk adına.

Etme Beyim;

O'nun aşkına..!

Kusurcu bu evlât;

Elbet kusur bulacak,

Kabaran Benlik;

Zehrini kusacak..!

Biri 'Uyusunda büyüsün' ninnisiyle,

Diğeri bir lokma ekmek için cennete.

Çocuk dedin de,

Beyim çocuk işte..!

İnse de taşlar tepene,

Karşılık ver gül ile.

Taşı sırtında çarmıhını;

Devrim bu devrim işte..!

'Dünya' iki hece,

Kısacık bilmece;

Biri dedi 'sobe'

Oyun bitti böylece..!

İnsan bu Beyim,

Kapıldımı hırsına;

Öyle ya sıkar kurşunu,

Kendi ayağına...

Evlât !

Yokluğu gör, gör ki;

Varlıkta olmayasın nankör..!

Ey Can !

Yoklukta yoksun,

Varlıkta yok ol ki;

Aşk olsun...