Dedim ki; 

Ey Zat, ne olur merhamet, biraz da şefkat. 

Dedi ki; 

Vay seni mürted..!

Garip geldi, garip gidiyor hak olan, 

Anlamaz ki basireti kör olan. 

Sen Ey Hakk adına saldıran, 

Yolun hak ise hani şefkat be adam..!

Sen!

Şefkatsiz gönül,
Çürümüş beyin,
İdris misin, İblis mi ?
Bilmem ki ben ne deyim..!

Sen kuru bilgi, semiren benlik, 

Bu ne kibir, nedir bu bencillik ? 

Hani merhamet, nerde şefkat, 

Aşksız bilgi, işte cahillik..!

Evlat; 

Maddeye tapanlardan merhamet beklemek, 

İblisten sadaka beklemeye benzer..!

Beyim ; 

İblisi iblis yapan

ahlaksızlığı değil, 

Çok bilmişliğidir...

‘Kahve’ dedim, ‘Bi kahve içelim mi?’ 

Gülüverdi, neşelendi; 

‘Kırk yıl geçse, unutmam bugünü’ dedi Sevgili...

Sahte mutluluk, 

Sınırsız alem. 

Sanal' dedi 'sanal', 

Biricik ailem..!

'Alevi misin?' dedi. 

Dedim ki; 

'Aşığa mezhep mi sorulur Sevgili ?' 

Bir gülüverdi,

Evet Gülüşü bin ömre bedeldi...

‘Eskici !’ dedim,

Döndü birden,
Dedim ki; ‘Yıpranmış gönül de alır mısın?’
'Ücreti?' dedi,
‘Bir tebessüm’ dedim,

Gülümsedi…

'Bi fırsat, bi bahane.' 

Derken içten içe, 

Demez mi Sevgili birden bire; 

'İçelim mi birlikte bir kahve ..?'

'Çay mı dedi kahve mi?' 

Dedim ki Sevgili; 

'Şekeri senden mi?' 

Bir gülüverdi, 

Dedik ya; 

Bin ömre bedeldi...