Masum bakışlı çocuk, 

Gözleri boncuk, 

Sen şefkat çiçeği, 

Gül dalında tomurcuk!..

Ey Can; 

Küçümseme, hele bi dinle. 

Görüşü ne olursa olsun,

O bir insan neticede!..

Aldırma be Usta; 

İncitmediklerimiz,

İncitti bizi sonuçta!..

Evet 'Sanatçılar'; 

İnsanlığı kucaklayan, 

Birer gönül elçileridir.' 

Dedi Şair...

Ey Dost; 

'Sanatçı' dedin de, 

Dokunur gönlümdeki bam teline! 

Herbiri Davudî sesiyle...

Derler ya;

'Edep yâ hû'

Evlat işte mesele bu..!

Edep ! 

Kim demiş? 

Bilmem ne demek,

Evet haddini bilmek,

İncinip incitmemek…

Doyumsuz hırs,

Nedir bu gayret ?

Buyurun mutluluk;

Al sana cinnet..!

Evet; 

Mor çiçekli, çam kokulu dağlar, 

Şehirden uzakta, 

Orada bir köy var...

Azizim aşk bu;

Akılla tartma,

Akıldan çıkarsın sonra!..

'Söz dinletemiyorum ki' dedi,

'Hayırdır' dedim,

Birden bir of çekti;

'Sol yanım' dedi ve gitti...

Dev aynasında cüce ! 

Bu kibrin neden ?

Bulunmaz Hint kumaşı,

Öldürdü gülmekten...