'Aşk' dedi 'Aşk'

'Öyle ulu orta söylenmez.'

Birden Mansurca bir ses;

‘Vah’ dedi ‘Vah’

‘Özünü bilmez !'

Usta be !

Beyine kin yerine,

Gönüle gül ekilse keşke.

Kısacık ömür; iki hece neticede...

Evlat aman ha;

Çabuk darılanla yola çıkma,

Hem beynini hem gönlünü

yorarsın sonra!..

‘Neşelisin’ dedim,

'Sol yanım' dedi.

‘Nasıl yani?’ dedim,

'Sevgili' dedi; gülümsedi…

Kimi kıymet bilmez,

Kimine denk gelmez.

Üzülüyoruz be Usta,

İster istemez…

Âmâyım sevgili âmâ,

'Gözüne göz olurum' dedi Rıfat,

Şahit olsun buna kâinat!..

Düştü gurbete yolumuz,

Kimi oğul kimi kız.

Bayım biz bozkırın çocuğuyuz!..

Gönlün döndü mü bir kere;

Gayretin galebe çalar o yöne.

Sen istesende istemesende!..

Derler ya;

'Sen insanoğlusun kör olamazsın'

Körlük değil be Usta,

Ezildik evet, ezildik

sonuçta..!

Ey Can

Hadi üzülme!

Kim ne öğretmiş ki öğrenmek istemeyene..?

Gözünde kan,

Gönlünde maraz.

Nedir bu hınç ?

Merhamet biraz!..

Dedi ki;

'Aklım ermedi bu işe.'

Dedim ki; ‘Ayak altında dolaşmak

akıl işi mi sence..?’