Yunus’um

Hünkâr Pîrim sana,

Öyle ya;

Dostun gül cemali

Cennettir bana..!

'Anne' dedi, 'anne'

Ne demekse ?

Görmedik ki Beyim,

Görmedik işte...

'Cem' ve 'Cuma',

Hak Erenler yoldaşın ola,

Hızır baba seni bula,

Cuman bayram ola..!

Beyim;

Gönül aşkın evi ise, ki öyledir,

Öyleyse bu benlikte neyin nesidir..?

Madde !

Evet en önde.

'Kanaat' dedin de Beyim;

Bu mudur sence..?

Dedik ya Usta;

Kusurlu olsakta,

Kusursuz sevdik sonuçta..!

'İsmin' dedim,

'Döndü' dedi.

'Nasıl yani?' dedim,

Gülüverdi,

'Bahar misali' dedi...

Bayım biz insanız;

Saygı zaten mecburi,

Sahi sen hiç sevdin mi..?

Bayım ;

Fikri farklı olabilir,

İnsan bu neticede.

Asıl mesele 'insanız' diye

sevebilmekte…

Aylardan kasım,

Onun da yasın.

Kalk ey Şanlı Çınar;

Analar ağlamasın..!

Bayım insanız,

Budur bizim şanımız.

Sen hor görsen de;

Ölüm ortak yanımız..!

Bir ömür be Usta,

Ne dersen de;

Anlatamıyorsun sonuçta..!