Ve Şair;

'Bu kavgada neyin nesi?' dedi,

ekledi

'Geçen zaman değil,

Ömründür !' dedi…

Sen çabalamana bak,

Ne anlatırsan anlat;

Kişi gayreti kadar alır

Evlât!..

Bir varlık, bir darlık,

Bayım bilmece;

Dünya bu,

Değişmez neticede!..

Birden,

'Neyin var ki?' dedi aşka dair;

'Göz yaşı ile yoğrulmuş sabrım' dedi Şair...

Usta be;

Birbirimize surat asmak yerine,

Keşke gülücük kondursak çehremize.

İnsanız ya neticede...

Tek derdi,

Evet rahatlıktı; erdi !

Mutluluk şarkısı,

Gerdikçe gerdi.

'Niçin bu kadar şirinsin?' dedim,

Gülümsedi;

'Bilmez misin aşk inceliktir.' dedi...

‘Bir çay içelim mi?’

Dedim öylesine,

'Şeker benden' dedi.

İnci gülüşü ile…

Ve Şair ekledi;

Sevgili !

'Gönlüme düşen ilk cemremsin.'

dedi...

Sen kadınım !

Ruh-u revanım,

Yoluma yoldaşsın,

Biricik ortak yanım...

Nasıl bir sevgi,

Davası anlık.

Seven uykuda,

Sevgili uyanık!..

Basireti kör,

Beyinse köle.

Bilmem ki Beyim;

Bu inatlık niye?..