Evet;

'Vatanı bir; Bayrağı tek! 

Birlikten kuvvet doğar elbet. 

Zafer yakındır evlat, ha gayret..!

Etme Ey Can; 

Önyargı, sûizan, 

Değil ki Haktan...

Yalan dünyayı dolandı,
Ey Şefkât yolcusu!
İncitiyor Müseyleme;
Bu ne gaflet uykusu!..

Kaskatı kalp,
Al sana bilge! 

Hani merhamet?

Bin parça çehre…”

Ey Dost;
Aldırma yan çizene,
Vefasızdan güle ne? 

Gül aşktır bilene. 

Gülsün, gül işte...

Çile!
Bir ömür boyu.
Şefkât en güzel huyu.
Sevgili!
Sen, ey hüzün Gülü…”

Ey Can..!
Kusurcudur iblis.
Biz Âdem’in çocuklarıyız!
Elestüde, ebedde biriz.
Evet şefkatlidir bizim Rabbimiz…

Gül secdede,
Sırtındadır Gülcük.
Uzatır secdeyi,
Şefkât Peygamberi…

Cahili, cesareti;
Âlimi, kibri perişan eder!..

Sen, Ey Taassup!
Ne bu körlük, 

Nedir bu ‘ben’ ? 

Bak; iblis çatladı gülmekten…

Bunca nasihat yola getirmedi seni.

Bir musibete bel bağladın öyle mi?..

Çok bilmiş ya güyâ!
Ne demeli acep buna?
Hak adına yol kesen,

Bak şu zavallıya…