Seydiyârim sana geldi,
Gönül dergâhına girdi,
“Marifet bir güldür.” dedi,
Şeyhim Ali Semerkandî.

Evlât;
Hırslıya gönül ırmağından tevâzu suyu serp ki;
O zavallı, hem kendini hem seni yakmasın…

Eğer gönlümde isen,
Fizan’a bile gitsen,
Ben, ben değil; sen,

Sen değişmez isen!..

Hak’tır rızkı veren,
Çalışmaktır kula düşen.
Değilmiyiz Ben-î Âdem?
Kimi işçi, kimi işveren…

23 Nisan;
Tüm çocuklara selâm!
İncitmeyin inci tanelerini,
Kırılmasınlar aman!..

Gül dedi ki bülbüle;
“Bak şu gülen gençlere!”
Bülbül dedi şol güle;
“Ne mutlu gülen çehreye.”

Derler ya:
“Nuh” der de “Peygamber” demez.
Bin kere gülüver,
Bir tebessüm etmez.

Duan kabul ola,
Gönlün nur ile dola,
Bugün kandil ya;
Haydi mübârek ola!

Ey can!
Irkın, rengin ne olursa olsun;
Sen Peygamber Âdem’in çocuğusun.

Kur’an’da Sûre-i Nisâ.
“Kadın, Hak Nurudur.” dedi Mevlânâ.
Sığınaktır, elbette anlayana,
Metâ değildir asla!

Can Ahmet!
En güzel huyu şefkât.
Bürünürsen ahlâkına,
Evet, ne güzel bir sünnet…

Ey Oğul!
Sen genişlikte âgâh ol.
Darlık bu evlât;
Yönelir zaten Hakk’a kul…