Bab-ı Umutlu beldesi,

Yeşil Sultan künyesi,

Hakk vermiş ilm-i Vehbî,

Evet, zamanın Adviyesi...

Hizmet etti Gönül Erine,

Kutb-u Zaman Köprücü'me,

Ne mutlu Hamdi Baba,

Sen Çamancızâde'me...

Her aşık da yazar amma,

Seydiyarim aciz başka.

Çok mürşitler gördüm amma,

Can Köprücüm bir başka...

Bu nasıl bir taassup,

Bildiğini okur.

Beyninde örümcek;

Durmadan dokur..!

Beyim nedir bu kin,

Bu nasıl bir zehir ?

Kimi mideden,

Kimi beyinden zehirlenir..!

Ey Dost !

Unutur mu çelik, aldığı suyu,

Kim demiş;

Aydınlığı karanlığın boğduğu...

Evet;

İnsan hakları güya,

Hadi gül oyna.

Koşun dünya çocukları,

Mutluluk şarkısıyla...

Ey Can;

Neden 'Niçinlerle' vakit geçirirsin?

Demez mi Erenler:

'Yolumuz dikenli ayağını seven gelmesin..!'

Rabb'imizin Settar ve Gaffar olduğunu bilipte, başkasının kusuruyla uğraşan, kendi ayıp ve kusurunu görmeyenden daha şefkatsiz ve basiretsiz kim olabilir..?

Dünya'nın dönmesi insanlara fayda,

Vefasızın dönmesi kendine zarar verir..!

Niçin sadece benim yolum haktır

deyip Hak'ka giden yolları çok

bilmişlik ve kibir ağıyla örmeye

hatta inkara yelteniyorsun?

Sahi ne oldu İblis'in sonu bunu

bilmiyor musun..?

Firavun ve Karun'un altın, akçesiyle,

Aşk pazarından dervişlik elbisesi satın alınmaz..!