Ey Mevlana'mın Hamuş'u, Hak Şems'i,

Değil miydik gönlünde, ezelde, elestüde?

Söyler isek bak bekliyor Kasım,

Elinde yağlı urgan ile..!

Bürümüş dünya,

Habire sırtlan.

Saray virane,

Bakar mı Sultan..?

Ezelde dedik 'Beli'  

Sanat ki evet, ezeli,  

İnsan dedin de Bayım; 

Değil mi güzellerin en güzeli..?

Göz ki, bürümüş kin.

Merhamet nerde ?

Sahi Beyim;

Bu ip kimin elinde..?

Gündüzünde rahmet,

Gecesinde kandil var.

Ey Canlar;

Mübarek olsun üç aylar...

Ey Belh'linin Hamuşu;

Herkes seni anlasaydı,

Her mahallede bir Mevlana olurdu.

Dedik ya dost;

Huu Huu, evet doğrusuda bu...

Ey Dost!

İblis asla vazgeçmez senden,

Sen niçin ümit kesersin ki

Şefkatli Sevgiliden...

Asla ümit kesme Evlat,

Gaffar'dır çünkü Hak,

Sevmese yaratmazdı,

El-Vedud olan Rab...

Ey Evlat ;

Demir bükülmez ise hizaya gelmez,

Çile çekmeyen elbette pişmez..!

Evlat;

Sen yeterki çiçek ol,

Bal arısı bulur bir yol.

Gelirse merkep arısı,

Gel sabret, oda bir kul..!

Aşk evveli,

Sonsuz ahiri,

Ey Vedud olan Sevgili,

Bırakma bana beni...

Ne bu hırs azizim,

Habire incitirsin.

Kul bu kusursuz olmaz,

Sen kusursuz musun..?