Açtılar aramızı hep azar azar !

Özümüz bir; ten ayrı olsa ne yazar...

Hû Deliler !

'Kızıl Elma' dediler,

Ezelden kalkıp,

Ebede yürüdüler...

Yolunu yol eyledik,

'Medet Şâh-ı Merdan !' dedik,

Acep kime ne eyledik ?

İncindik ama incitmedik...

Can Muhammed'in dalı,

Zehra'nın Goncası Gülü,

Hasan ile Hüseyini,

Medet Şâhı Merdân Ali !..

Can Ahmed'in Dalı,

On İki Cennet Gülü,

Yol O'nun Yolu;

Medet Yâ! Esedullah Ali...

“Kızıl Elma” dedik!
Baş verip boyun eğmedik.
Dönmek mi dedin evlat?
Asla düşünmedik!
 

Baş eğmişim Şâhı Merdan Ali'ye,

Dertliyim döktüm sazın teline,

Erenler ceminde hû diye diye,

Cami benim cemde benim kime ne..!

Oğul !

Yol, yoldaş ile alınır.

Dost, düştün mü tanınır !..

Geldik ezelden,

Misafiriz hem !

Bu 'sen - ben'

Sâhi neden ?..

Ey Can

Güneş güneştir de !

Evet asıl mesele;

Güneşleşmekte...

Ey Benlik;

Nedir bu hınç !

Birlikten doğarmış güç.

Böyle gelmiş, böyle gider mi hiç ?..

Derler ya;

'Peygamber ve Gençlik !'

Uhud'da Musab, Hudutta Mehmetçik !

Selâm sana Ey Gençlik...